Ik zie je daar
Waar drie wegen samenkomen.
De heilige plek waar
Toverformules kunnen worden uitgesproken onder
* Het licht van de schitterende maan.

Er zal gedanst worden
Want wie zou ons tegenhouden?
Wij eren Hecate, die
Over land, zee en lucht.

Godin van de heksen,
Ze wacht op ons op die plek
Waar drie wegen samenkomen.

Het is hier – temidden van het dansen –
Dat Hecate haar geheimen onthult
Maar alleen voor degenen die het verdienen
Weten hoe je moet genezen, hoe je het kunt stoppen
En om te doden.

Terwijl ze wacht, blijft een hond bij haar.
Vroeger was het een vrouw, iemand die
Alles kwijtgeraakt – elke zoon, elke
Haar dochter, haar huis, haar stad, haar man.

Dus nam ze wraak
Over de enige man bij wie ze dat kon:
Polymestor, die haar jongste zoon heeft vermoord.
Ze nam zijn zoons mee met messen
Vervolgens verblindde hij hem.

Hij schreeuwde het uit van de pijn en zij
Heeft haar woede weggehuild.
Toen nam Hecate haar mee en veranderde haar
tegen een schors praten.

En nu bewaakt ze die plek **
Waar drie wegen samenkomen.
Ze deed het ondenkbare
Uit wraak voor het onvergeeflijke.

Maar Hecate markeert onze grens ***
Tussen de nacht en de ochtend,
Tussen leven en dood,
Tussen de onderwereld
En de wereld daarboven.

Ze schenkt ons alle magie die we ooit nodig zullen hebben. ****
Genoeg om de maan in haar baan tot stilstand te brengen,
Genoeg om de rivieren terug te laten stromen.
Genoeg om een reus ten val te brengen.

We komen in haar heilige ruimte
Met offers en nederigheid,
En in ruil daarvoor maakt Hecate ons tot de hare.

tekst door Natalie Haynes